ପୁରୀ: ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଧାମ ପୁରୀର ହୋଟେଲ୍ ସେଭେନ୍ ହିଲ୍ସରେ ପରମଶକ୍ତି ପୀଠ ପକ୍ଷରୁ ଆୟୋଜିତ ‘ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ କଥା ମହୋତ୍ସବ’ର ଷଷ୍ଠ ଦିବସରେ ଭକ୍ତିମୟ ପରିବେଶରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗବତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। କଥାବ୍ୟାସ ପଦ୍ମଭୂଷଣ ବିଭୂଷିତା ପୂଜ୍ୟା ଦିଦି ମା’ ସାଧ୍ୱୀ ଋତମ୍ଭରା ଜୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣାଗତି, ଭକ୍ତି ଓ ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗର ମହତ୍ତ୍ୱ ବୁଝାଇଥିଲେ।
ଦୈନିକ ମୁଖ୍ୟ ଯଜମାନ ଶ୍ରୀ ଚମନଲାଲ ଗର୍ଗ, ଶ୍ରୀମତୀ ମାୟା ଗୁପ୍ତା ଏବଂ ଶ୍ରୀମତୀ ରୋଜିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାସପୀଠ ପୂଜନ ଓ ଅର୍ଚ୍ଚନ ସହିତ କଥା ମହୋତ୍ସବର ଶୁଭାରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ବିଶ୍ୱ ହିନ୍ଦୁ ପରିଷଦର କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷ ଶ୍ରୀ ରମେଶ କୁମାର ଗୁପ୍ତା ସପତ୍ନୀକ ଏବଂ କଥାର ସହ-ସଂଯୋଜକ ଶ୍ରୀ ଉମେଶ ଖଣ୍ଡେଲୱାଲ ସପରିବାର ବ୍ୟାସପୀଠରେ ପୂଜ୍ୟ ଦିଦି ମା’ଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରି ସାଧ୍ୱୀ ଋତମ୍ଭରା କହିଥିଲେ ଯେ, ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଚିତ୍ତକୁ ତନ୍ମୟ କରିବା ଏକ ପରମ ସୌଭାଗ୍ୟ। ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଧାମର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଭାବ ମଣିଷର ଚିତ୍ତରେ ନୂତନ ଉମଙ୍ଗ ଓ ଉତ୍ସାହ ସୃଷ୍ଟି କରେ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ।
ସେ କହିଥିଲେ, ମଣିଷ ସାଂସାରିକ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ଚିନ୍ତାରେ ଜଡ଼ି ରହି ଧୀରେ ଧୀରେ ଭଗବାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ନିଜ କୃପାରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଂସାରର ପ୍ରପଞ୍ଚରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନିଜ ଶରଣକୁ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଭଗବାନ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାତ୍ରତା-ଅପାତ୍ରତା କିମ୍ବା ଗୁଣ-ଦୋଷ ବିଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ବୋଲି ଦିଦି ମା’ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଯିଏ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଡାକେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଡାକ ଶୁଣି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶରଣକୁ ନେଇଥାନ୍ତି ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ।
ଭାଗବତର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ସାଧ୍ୱୀ ଋତମ୍ଭରା କହିଥିଲେ ଯେ ଦ୍ୱାରକାରେ ସତ୍ୟଭାମା ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଗରୁଡ଼ ନିଜ ବେଗ ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ।
ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ହନୁମାନଜୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଡାକିଥିଲେ। ହନୁମାନଜୀଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ପରାକ୍ରମ ସମ୍ମୁଖରେ ଗରୁଡ଼ ଓ ସୁଦର୍ଶନ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟର ସୀମା ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଏପରିକି ସତ୍ୟଭାମା ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ମାତା ଜାନକୀଙ୍କ ସମାନ ଭାବିଥିବା ଅଭିମାନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ମାଧ୍ୟମରେ ଦିଦି ମା’ କହିଥିଲେ ଯେ, ଭଗବାନ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅହଂକାରର ଅଙ୍କୁରକୁ ମଧ୍ୟ ଟିକି ରହିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ସେ କହିଥିଲେ, ମଣିଷ ଯେତେ ଜ୍ଞାନୀ, କୁଶଳ କିମ୍ବା ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସଫଳତା ପାଇଁ ଅହଂକାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅଭିମାନ ଦୂର କରିବାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣରେ ଶରଣାଗତି।
ଗୋମାତାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଦିଦି ମା’ ଚିନ୍ତା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଗୋମାତାଙ୍କ ମାଂସ ରପ୍ତାନି ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧ ଲଗାଇବା ସହ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରୁ ରାଜସ୍ୱ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ ବୋଲି ସରକାର ସଂକଳ୍ପ ନେବା ଉଚିତ ବୋଲି ସେ ମତ ରଖିଥିଲେ।
ହିନ୍ଦୁ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳୀ ଭାବେ ବିକଶିତ କରିବା ନେଇ ମଧ୍ୟ ସାଧ୍ୱୀ ଋତମ୍ଭରା ଆପତ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
ନର୍ମଦା ନଦୀରେ କ୍ରୁଜ୍ ଚଳାଚଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଠାଇ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ନର୍ମଦା ଭଳି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ ସାଧନା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ଭୂମି, ମନୋରଞ୍ଜନର ସ୍ଥାନ ନୁହେଁ।
ହିନ୍ଦୁ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳୀରେ ପରିଣତ ନକରି ସେଗୁଡ଼ିକର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସ୍ୱରୂପ ଓ ପବିତ୍ରତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ହିନ୍ଦୁ ସମାଜ ସ୍ୱର ଉଠାଇବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ।
ମହୋତ୍ସବର ଷଷ୍ଠ ଦିବସରେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପୂଜନ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଥୁରା ପ୍ରସ୍ଥାନ, କଂସ, ଜରାସନ୍ଧ ଓ କାଳଯବନ ଭଳି ଆସୁରିକ ଶକ୍ତିର ବିନାଶ ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀ ବିବାହ ଭଳି ଅନେକ ଭାଗବତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ବ୍ୟାସପୀଠରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା।
ଭକ୍ତି, ଶରଣାଗତି ଓ ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗର ବାର୍ତ୍ତାରେ ଭରିଥିବା ଏହି ଦିନର କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବା ପାଇଁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଉପସ୍ଥିତ ରହିଥିଲେ।
